Kategoria: inne

Wczoraj fetowaliśmy osiemdziesiąte urodziny Izy.  Było to preludium do oficjalnej uroczystości, która odbędzie się w Kirkorze w najbliższą sobotę w znacznie poszerzonym gronie. Szacowna Jubilatka z godnością dzierżyła koronę, była radosna i szczęśliwa. Biesiadowanie było suto okraszone tradycyjnym „Sto lat” i „Happy Birthday to You”. Nie zabrakło również piosenek biesiadnych , które intonowała, jak przystało na wieloletnią chórzystkę sama Jubilatka.

NASZA KOCHANA IZUNIU NIECH UŚMIECH, SZCZĘŚCIE I POGODA NIGDY CIĘ NIE OPUSZCZAJĄ!

Po wspaniałych wakacjach spędzonych w Kanadzie minęło już 1,5 miesiąca. Mam nadzieję niebawem coś o nich napisać, a tymczasem bardzo często wracam z  dużym rozrzewnieniem do czasu spędzonego u Jacków przeglądając i formatując zdjęcia, których zrobiłam bardzo, bardzo dużo.

Jesień to w naszej rodzinie wysyp uroczystości urodzinowych i  rocznicowych. Inaugurują  je urodziny Olenki  5 października. To już cztery latka!!!

Olenka, Tadzio i Kajtuś bawili się wyśmienicie i sprawiali nam tym dużo radości. 

W kreacji podarowanej przez ciocię Natalkę  dostojna jubilatka prezentowała się wspaniale. Można wirować i wykręcać piruety…

Czterdzieści lat minęło…

19 października – piękna, ciepła, słoneczna niedziela sprawiła, że ten szczególny dla nas dzień był jeszcze piękniejszy. Spędziliśmy go w najściślejszym gronie – we dwoje. Mieliśmy czas na wspomnienia… To była naprawdę PIĘKNA NIEDZIELA!

Przed podróżą do Kanady zjedliśmy pożegnalny obiad w Mandu. Na stole królowały pierogi, które są specjalnością tej restauracji. A smaki różne w zależności od upodobań. Były z mięsem, szpinakiem, kapustą i borowikami oraz z kaszanką. Bartek nie pogardził chłodnikiem, Ryś żurkiem a Olenka pomidorówką a jakże.

Kto by pogardził tak podaną szarlotką: ciepłą, chrupiącą, pachnącą cynamonem a do tego lody i śmietana!

Aga, Ryś i ja zadowoliliśmy się tiramisu – było wyśmienite!

Pa dzieciaki! Trzymajcie się i do zobaczenia!

Po obiedzie Olenka zorganizowała w domu przedstawienie. Wszyscy goście zostali zapisani w notatniku. Na początek był taniec z szarfą i Mirandą. Pa Olenuś, będzie nam brakowało Twoich popisów!

Jeszcze trochę wspomnień z majowego pobytu w Nowym Jorku. Tym razem z dwudniowego wyjazdu nad wodospady Niagara – wycieczki jaką zorganizował nam Leszek. Fajnie nam było razem. Dużo niebywałych wrażeń i  niesamowitych doznań dostarczyła nam przyroda. Nic dziwnego, że miejsce to przyciąga tylu turystów z całego świata. I choć Panowie raz jeden „wypadli z roli”, to w takich okolicznościach przyrody nie sposób było się długo na nich gniewać.

Niagara Falls czyli wodospady: po stronie amerykańskiej  wodospad Amerykański (American Falls) i mały nazwany Welonem Panny Młodej (Bridal Veil Falls), a po stronie kanadyjskiej wodospad Podkowa (Horseshoe Falls). Ten ostatni zrobił na nas największe wrażenie. Jest to zresztą najbardziej spektakularny i słynny  wodospad. Wrażenia jakich doznaliśmy w trakcie zwiedzania były tak silne, że aż trudno opisać je słowami. Już przy wejściu do parku do uszu dochodzi głośny huk spadającej wody. Wodospady działają jak magnes. Można przy nich stać i stać. Ta spadająca z hukiem woda wprost hipnotyzuje i wbrew pozorom uspakaja.

Dotarliśmy! Zwiedzanie rozpoczęliśmy od części amerykańskiej. W perspektywie American Falls a po prawej kanadyjskie miasto Niagara Falls.

Pod wodospad można podpłynąć statkiem Maid of Mist. Szczelnie opatuleni w płaszcze przeciwdeszczowe śmiałkowie takich wypraw mogą doznać z bliska wrażeń, jakie dostarczają te niewątpliwe cuda przyrody.

Turyści po stronie amerykańskiej zaopatrzeni w płaszcze w kolorze niebieskim a od strony kanadyjskiej w czerwonym.

Łodzie zabierają turystów pod sam wodospad pozwalając poczuć prawdziwą jego siłę. Ja niestety się nie odważyłam, ale Irek i Rysiu nie odpuścili takiej okazji – brawo!

Kontynuujemy  spacer w kierunku największego wodospadu – Horseshoe Falls (Wodospad Podkowa).

A tu już druga część wodospadów – „kanadyjska” – Horseshoe Falls (Wodospad Podkowa) -53 m wysokości i 790 m szerokości.

Odległość między amerykańskim, a kanadyjskim wodospadem wynosi 1039 m. Otwarta granica między USA i Kanadą biegnie środkiem szerszej części rzeki Niagara i kaskady Podkowa. Wodospad Niagara otoczony jest przez zabudowę dwóch miast o tej samej nazwie: kanadyjskiego Niagara Falls i amerykańskiego także Niagara Falls.

W parku spotkaliśmy kanadyjską berniklę w towarzystwie urokliwych maluchów. Tę największą gęś na żywo widziałam pierwszy raz. Przywiodła mnie pamięcią do książki Freda Bodsworth’a – „Odmieniec” – romantycznej opowieści o bernikli białolicej, kanadyjskim biologu i indiańskiej dziewczynie. Piękna i wzruszająca powieść – godna polecenia. Trochę łez przy niej wylałam, ale było to bardzo dawno temu.

Wśród wielu turystów odwiedzających Niagarę spotkaliśmy grupę Amiszów żyjących w niezmiennym od wielu lat otoczeniu i w swojej codziennej pracy skupiających się na modlitwie, robieniu przetworów, wychowywaniu dzieci i uprawie roli.

A tu wieczorem wpadliśmy na dobrą pizzę. Wśród wielu flag także nasza biało-czerwona.

Do wspomnień z podróży za ocean wrócę jeszcze nie raz. Dzisiaj te najsympatyczniejsze  – rodzinne, wesołe, zabawne. Wspólnie spędzane majowe dni u Iwonki, Leszka, Julki i Amelki. Poniższe fotografie (choć czasem zrobione niezbyt udolnie ) pozwolą  zapamiętać często przecież ulotne wspomnienia.

Iwonka zawsze uśmiechnięta i na posterunku. Za blatem kuchennym przygotowywała nam smakołyki wszelakiego gatunku, prezentując swój niewątpliwy kunszt kulinarny.

Kupno, sprzedaż – czemu nie! czasem można trafić niezłą okazję…

Poranne Panów rozmowy przy śniadaniu serwowanym przez Leszka, a potem realizacja kolejnych turystycznych planów.

Będąc w Stanach trudno nie spróbować hot-doga. Panowie byli zachwyceni, ja się oparłam pokusie.

Dobra kawa i przewodnik turystyczny po NY to jest to!

 Plecak spakowany, pora do szkoły, ale Julcia jeszcze się nie obudziła…

Za to Amelka jak skowronek. Nie straszne jest dla niej poranne wstawanie.

Pełna gotowość. Za chwilę ruszamy do szkoły.

Piosenka przy akompaniamencie gitary. A niżej inne popisy naszej artystki – pełna improwizacja!

Familijne oglądanie filmów z  popkornem naturalnie. To były wyjątkowo miłe chwile.

A potem gimnastyczne popisy dziewczynek…

Chwila relaksu z przewodnikiem.

W oczekiwaniu na Panów L i I. Za chwilę ruszamy „zdobywać” NY.

Udane zakupy…

Nasze wielogodzinne biesiadowania. Przeróżne dania: kiełbaski, żeberka, udka, jagnięcina, szaszłyki, kukurydza no i steki!!!

 Taneczne popisy Julki.

Pożegnalny obiad z obiecaną golonką… Ale mimo tych wspaniałości na stole – miny mamy nie tęgie. No cóż – niebawem będziemy musieli się rozstać…

Jak widać nie było to łatwe pożegnanie…

Kochani, dziękujemy za wszystko. Teraz będziemy oczekiwać na Was w Polsce.

Czerwcowy długi weekend nie rozpieścił nas pogodą. A było tyle planów. Wreszcie chcieliśmy dokończyć zaległości w pracach w Tuchomku. Po naszym powrocie z Nowego Jorku trawa wyrosła po kolana. Żeby się z nią uporać trzeba było kosiarką jeździć niby froterką tam i z powrotem kilka razy w jednym miejscu.

Bartek wyręczył mnie w malowaniu stolika, który czekał od ubiegłego sezonu na swoją kolejkę.  Pomalował go trzema warstwami akrylówki w kolorze bardzo dyskretnej szarości. Jak dobrze wyschnie będzie delikatnie przetarty drobnym papierem ściernym i polakierowany.

Mimo zimna Olenka na działce bawiła się wyśmienicie. Zabawa na drabinkach była dla niej nie lada atrakcją, zwłaszcza, że rodzice dzielnie jej w tym wtórowali.

Dalsza część weekendu z konieczności już w domowych pieleszach…