Ale jaja…

Zdobienie  jajek  to  prastary magiczny zwyczaj. W dzisiejszych czasach stanowi kontynuację pięknych starych tradycji.

Pierwsze pisanki pochodzą z terenów Mezopotamii.  W Polsce  znane są od końca X wieku. Zostały odnalezione na Opolszczyźnie. Ozdabiane były woskiem, a następnie barwione w łupinach cebuli lub ochry.

Współcześnie pisanki wykonuje się w okolicach Wielkanocy. Mają  symbolizować wiosnę, przebudzenie do życia, rodzącą się  przyrodę, zwycięstwo światła nad chłodem i ciemnością, zimą i nocą.

W wielu regionach Polski wciąż kultywowane są różne ciekawe obrzędy związane z jajkami.

Na wschodzie Polski aby odegnać złe moce trzykrotnie obchodzi się domostwa ze święconymi pisankami.

W Wielką Niedzielę tradycja nakazuje zjeść święcone jajko z surowym tartym chrzanem, który ma oczyścić z grzechów.

Nawet skorupkom przypisuje się wielką moc. Przed wschodem słońca, w Wielką Sobotę należy ugotowane  w Wielki Piątek jajko obrać ze skorupki i zalać źródlaną wodą a następnie ustawić  na  oknie od strony wschodniej aby padły na nie pierwsze promienie wschodzącego słońca. Tak przyrządzone lekarstwo ma zabezpieczać przed chorobami.

Wraz z końcem karnawału zaczynam „zabawę” z pisankami. Wszystkie robię na bazie wydmuszek. Poniżej przedstawiam niektóre z ostatnich kilku lat. Tegoroczne są w pierwszej fazie twórczości. Pokażę je niebawem.

Nie ma to jak wakacje…

Zima  już traci na swej sile. Niebawem wiosna. Czekam na nią  niecierpliwie. Dzisiaj zamierzaliśmy odwiedzić nasz Tuchomek, ale się nie złożyło, głównie za sprawą transmisji ze skoków narciarskich i biegów. Na osłodę Justyna zdobyła brąz, no i Małysz skoczył fantastycznie.

Z  radością myślę o porządkach wiosennych na działce i nadchodzącym działkowym sezonie. Przy tej okazji naszły mnie wspomnienia z ubiegłorocznych wakacji. Były bardzo udane. Poniżej kilka obrazków – lato 2010 – w Tuchomku i na Podlasiu.

Pracowity początek tygodnia

Podkładki z Audrey Hepburn. Każda inna, ale każda piękna, czarująca, niezwykła…

Komplet podkładek pod kieliszki – ciąg dalszy prac z motywem intrygującej twarzy włoskiej sopranistki – dzieła Piero

Fornasetti’ego. Sztuka włoskiego artysty niezmiennie mnie inspiruje i fascynuje.

Zakończyłam pracę nad serią deseczek/wieszaczków z A. Hepburn. Było sporo lakierowania i szlifowania, co jest bardzo pracochłonne i nudne niestety. Niektóre już doczekały się swojego miejsca na ścianie. Inne cierpliwie czekają w kolejce. Mam nadzieję, że znajdą uznanie u swoich właścicieli. Ten podoba mi się najbardziej:

Na pierwszym planie A. Hepburn

Pracowity weekend

Uwielbiam przedmioty z wizerunkiem A. Hepburn. Wykonywanie ich sprawia mi wielką radość. Jestem niezmiennie od lat jej wielbicielką i jak mniemam nie tylko ja sądząc po tym jak dużym zainteresowaniem cieszą się prace z jej wizerunkiem. Ostatnio mam „na warsztacie” kolejne pudełko – szkatułkę oraz deseczki – wieszaczki na różnorakie drobiazgi z wielką, urzekającą, subtelną i niezwykłą A.H.

Poniżej półfinał tych prac.

Przede mną jeszcze wiele dni lakierowania i szlifowania.

Polędwiczki wieprzowe po mojemu

Fajne na obiad.

Bardzo lubię polędwiczki wieprzowe. Robię je na różne sposoby: na grilu, a la schabowy, duszone z cebulką i jabłuszkiem, duszone z grzybkami i śmietaną i jeszcze  inaczej w zależności  od tego jaki smak „za mną chodzi” lub co mam w lodówce. Ostatnio zrobiłam takie rzec  by można  polędwiczki po myśliwsku?

4-5 małych kapeluszy suszonych prawdziwków łamię na małe kawałki i duszę do miękkości w małej ilości wody.

Polędwicę wieprzową kroję na grubsze  plastry. Każdy z nich bardzo lekko rozbijam (nie mogą być cienkie), obtaczam w mące i smażę na rozgrzanym tłuszczu (olej + masło) na złoty kolor z obydwu stron. Przekładam do garnka z  prawdziwkami. Każdą warstwę mięsa solę  i posypuję przyprawą do pieczeni (przyprawa jest wspaniała, kupuję ją w Ciechanowcu, gdzie rok rocznie odbywa się festyn zwany świętem chleba. Oferują tam całą „orgię” różnorodnych przypraw. Pochodzą one  z ekologicznych upraw i są niezwykle aromatyczne). Patelnię na której podsmażałam polędwiczki przepłukuję niewielką  ilością wody, którą podlewam mięso. Duszę krótko około 15 minut. Mąka w której obtaczam mięso bardzo ładnie zagęszcza sos. Należy jednak pamiętać, żeby nie przesadzić z ilościa wody i tej z grzybów,  i tej z przepłukanej patelni, bo wtedy sos będzie za rzadki.  Podaję z kluseczkami francuskimi lub z kopytkami.

Domowe, drożdżowe z różą

Rogaliki drożdżowe z różanym nadzieniem

  • 1 kg mąki
  • 1/2 kg masła
  • 4 jaja
  • 3 łyżki cukru
  • 10 dkg drożdży
  • 1 szklanka śmietany
  • 1/2 łyżeczki soli
  • marmolada różana

lukier (cukier puder, woda i łyżeczka masła)

Najzwyklejsze domowe rogaliki, jakie moja mama piekła najczęściej w okresie karnawału. Robi się szybko, zawsze się udają i są bardzo smaczne. Jutro na obiad przychodzą dzieci więc będzie pyszny deser, a jeśli coś zostanie to także na „wynos” …

z Audrey Hepburn w roli głównej

Jedna z największych aktorek w historii kina, powszechnie znana i ceniona za talent, urzekająca subtelną urodą, elegancją i stylem.

Audrey Kathleen Ruston (Audrey Hepburn) urodziła się w Brukseli 4 maja 1929 roku. Była jedynym dzieckiem angielskiego bankiera – Johna Victora Hepburn-Rustoniego. Matka holenderska arystokratka – baronówna Ella van Heemstra była córką gubernatora holenderskiej Gujany.

W latach 1935-38 przyszła gwiazda uczęszczała do prywatnej szkoły dla dziewcząt w Kent. W 1935 r. jej rodzice się rozwiedli, co było dla niej – jak powie po latach – najbardziej traumatycznym przeżyciem. Była jeszcze dzieckiem, kiedy w jej życiu zabrakło ojca. Dzięki pomocy Czerwonego Krzyża odnalazła go. Aż do śmierci wspierała go finansowo i pozostawała z nim w stałym kontakcie.

W 1939 matka Adrey na okres wojny przeniosła ją wraz z przyrodnimi braćmi (dzieci matki AH z pierwszego małżeństwa) do Arnhem w Holandii. Uczęszczała tam do Konserwatorium, gdzie pobierała również lekcje baletu. Po zakończeniu wojny w 1945 r. Hepburn zamieszkała w Amsterdamie, gdzie uczęszczała na lekcje baletu do Sonii Gaskell. W 1948r. przeniosła się do Londynu, gdzie kontynuowała lekcje tańca u Marie Rambert, która wróżyła jej karierę tancerki. Jednakże wzrost i niedożywienie z okresu wojny stanęły na przeszkodzie jej baletowej karierze. Wtedy Audrey zdecydowała skoncentrować się na aktorstwie.

Rozpoczęła epizodem w filmie „Holenderski w 7 lekcjach”. W tym czasie występowała również w teatrze oraz grywała niewielkie role w filmach brytyjskich. Przełomem w jej karierze był występ na Broadwayu w 1951, gdzie przez sześć miesięcy grała w sztuce „Gigi”. Po roli w „Ludziach tajemnicy” o aktorkę upomniało sie Hollywood. Jej pierwszym amerykańskim filmem były „Rzymskie wakacje”, gdzie zagrała u boku Gregory Pecka. Występ od razu zyskał poklask krytyki i publiczności. Otrzymała za tę rolę Oscara. W jej późniejszej karierze była jeszcze czterokrotnie nominowana w kategorii „najlepsza rola kobieca”.

W 1954 r. aktorka spotkała Mela Ferrera, który zaproponował jej występ w przedstawieniu „Ondyna”. Niedługo potem pobrali się. Małżeństwo trwało 14 lat. Owocem tego związku był syn Sean, który przyszedł na świat 17 lipca 1960r. Audrey twierdziła, że byli ze soba bardzo sczęśliwi, choć Ferrer miał bardzo trudny charakter.

Do połowy lat pięćdziesiątych stała się jedną z największych gwiazd filmowych w Hollywood oraz ikoną świata mody. Będąc uosobieniem delikatności, niewinności i wdzięku stała sie alternatywą dla wyzywających blond piękności.

W 1959 r. zagrała w „Historii zakonnicy” bardzo pozytywnie przyjętej przez krytykę. Dwa lata później pojawiła się na ekranie w „Śniadaniu u Tiffany’ego”. Postać ta stała się jednym z symboli filmu XX wieku. Dzięki tej roli, w której pojawia sie w czarnej sukience od Givenchy’ego i w blond pasemkach, zapewniła sobie miejsce u boku największych legend kina. Będąc jedną z najbardziej popularnych gwiazd swojej ery, Hepburn występowała z takim aktorami jak Fred Astaire, Humphrey Bogart, Gary Cooper, Cary Grant, Rex Harrison, Peter O’Toole, czy Sean Connery.

Po rozwodzie z Ferrerem wyruszyła w rejs, w którym poznała włoskiego psychiatrę Andrea Dottiego, którego poślubiła 18 stycznia 1968 r. a 8 lutego 1970 r. na świat przychodzi jej drugi syn Luca. Małżeństwo z Dottim przetrwało 13 lat i zakończyło sie rozwodem w 1982 r. Jeszcze przed końcem tego związku Hepburn poznała Roberta Woldersa – holenderskiego aktora, z którym spędziła ostatnie lata swojego życia. Nigdy się nie pobrali, ale lata z nim spędzone aktorka nazwała „najszczęśliwszymi w jej życiu”.

Od 1967 r. Hepburn porzuciła karierę aktorską, decydując się występować sporadycznie i poświęciła się pracy jako specjalny ambasador UNICEF. Pamiętając własne przeżycia z czasów II wojny światowej, Hepburn poświęciła się pracy humanitarnej, mającej na celu pomoc głodującym dzieciom w najbiedniejszych krajach świata.

Wielka Adrey Hepburn – niekwestionowana idolka wielu pokoleń zmarła w wieku 63 lat w Szwajcarii.

Fascynacje życiem i twórczością Audrey Hepburn znalazły już wielokrotnie wyraz w mojej decoupagowej twórczości. Z jej wizerunkiem powstało wiele podkładek, wieszaków, pudełek. Najnowsza praca z Audrey Hepburn w roli głównej to mała kasetka: