Kategoria: inne

 

Wspaniałych, wesołych świąt Bożego Narodzenia wszystkim moim bliskim, przyjaciołom oraz wiernie tu zaglądającym

 

 

Wspominek ciąg dalszy

Mikołajki pod jemiołą pełne radosnego śmiechu, gwaru, szczebiotu naszych maluszków.

Spotkanie z Jolą, Klausem, Anitką, Krysią oraz z naszymi dziećmi i wnukami w tym roku wypadło w Mikołajki. Były więc dodatkowe atrakcje.

 Nastroju dodała jemioła oświetlona żarówkami żyrandola.

Ta przyjaźń zrodziła się dawno temu, daleko stąd na Wyspie Fohr, podsycana corocznymi żabiankowymi spotkaniami trwa do dzisiaj.

Trio czyli tercet…a właściwie quartet, bo Nataszka występuje tu w podwójnej roli.

Uroczy, uśmiechnięty Tadzio wspaniale wypadł w roli gościa…

Panowie zamienili się rolami. Tym razem Rysiu w roli kucharza serwuje ulubiony żurek Klausa.

Mamusie na chwilę wymieniły się swoimi pociechami.

Przystawka prosta i smaczna – cukinia  zapiekana z mozzarellą i suszonymi pomidorami godna polecenia – to jedno z dań, jakie konsumowaliśmy w trakcie mikołajkowego spotkania.

Rodzinka w komplecie

xxx

Olenka w stroju do flamenco, prezent od cioci Joli przywieziony prosto z Teneryfy. Do kompletu są jeszcze urocze pantofelki, ale nasza tancerka znacznie lepiej czuła się dzisiaj w kaloszach, które również przywiozła jej Jola.

Klaus świętował dziś swoje imieniny…

Taniec flamenco na obrusie autorstwa Joli.

Wizyta Joli i Klausa w Gdańsku minęła bardzo szybko, za szybko… I pozostał niedosyt jak co roku. Bo 10 dni to za mało. Zwłaszcza, że działo się tak wiele.

Na początek miłe spotkanie w Sopocie i na rozgrzewkę cappuccino u Wedla.

Ale dobrana para… W tej „musztardzie” prezentują się wyśmienicie!

I jeszcze tego samego dnia urodzinowe spotkanie u Izy

Z naszą szacowną Jubilatką – trójca bynajmniej nie święta…

Następnego dnia spotkanie ze sztuką. Czarodziejski flet Wolfganga Amadeusza Mozarta w Operze Bałtyckiej. Od prapremiery dzieła minęło trochę czasu… ( odbyła się 30 września 1791 roku ). W gdańskim spektaklu bardzo uwspółcześnionym największe wrażenie zrobiły na nas  partie w wykonaniu sopranistki Edyty Piaseckiej. Perfekcyjnie wykonana przez solistkę powszechnie rozpoznawana aria  Królowej Nocy” (O zittre nicht) zaśpiewana koloraturowym sopranem jeszcze długo po spektaklu brzmiała nam w uszach.

Zrobiony w biegu w ramach odprężenia po długich godzinach spędzonych z Jolą w galerii, gdzie mimo usilnych starań nie udało się nam zrealizować wszystkich planowanych zakupów (gwiazdkowych upominków).

 

Skrócone o 4 centymetry. Olenka z ochotą i należytą powagą pozwoliła Pani Hani dokonać dzieła postrzyżyn.

Najważniejsi i najmłodsi imieninowi goście. Moje niewymowne szczęście, radość i duma. W ciągłym ruchu, trudno uchwytni przez obiektyw. Jeszcze nie potrafią i nie chcą pozować. Ich naturalne, nieudawane i nie poddane sztucznym rygorom zachowanie podziwiamy i kochamy najbardziej.

 

Od wieczornych godzin  piątkowych do niedzieli spędziliśmy uroczy, niezapomniany i szczęśliwy czas z Olenką. Rodzice zrobili sobie wycieczkę do Olsztyna zostawiając pod naszą opieką swoją pociechę. Nie spełniły się żadne nasze obawy. Olenka nie tęskniła, była radosna i jak zawsze bardzo aktywna. Różnorakim zabawom nie było końca. Bajki Tuwima cieszyły Olenkę najbardziej. A wśród nich prym wiodła „Rzepka”. Olenka tak osłuchała się z tą bajeczką, że potrafi po kolei wymienić wszystkich bohaterów, którzy zmagali się z wyciąganiem jędrnej i krzepkiej rzepki.

Malowanki flamastrem są bardzo fajne, chociaż czasem zdarza się, że ślady tej pracy zostają również na koszulce…

„…Babcia za dziadka,
Dziadek za rzepkę,
Oj, przydałby się ktoś na przyczepkę! …”